ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ സാധാരണയായി ആശുപത്രികളെയും മരുന്നുകളെയും രോഗചികിത്സയെയും കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ ചികിത്സയിലല്ല, ഭക്ഷണത്തിലാണ്. വയർ നിറയുന്നതും ശരീരം പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതും രണ്ടാണ്. മതിയായ അളവിൽ ഭക്ഷണം ലഭിച്ചാലും അതിൽ ആവശ്യമായ പ്രോട്ടീൻ, വിറ്റാമിനുകൾ, ധാതുലവണങ്ങൾ എന്നിവ ഇല്ലെങ്കിൽ ശരീരം ക്രമേണ രോഗങ്ങളിലേക്ക് വഴുതിവീഴും. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു ഭാഗത്ത് പോഷകാഹാരക്കുറവും മറുഭാഗത്ത് അമിതവണ്ണവും പ്രമേഹവും ഒരേ സമൂഹത്തിൽ ഒരേസമയം കാണപ്പെടുന്നത്.

ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗുണമേന്മയാണ് ആരോഗ്യം നിർണയിക്കുന്നത്

ഇന്നത്തെ ജീവിതശൈലി രോഗങ്ങളുടെ വലിയൊരു പങ്കും ഭക്ഷണരീതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. വയർ നിറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷകങ്ങൾ നൽകുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷണങ്ങൾ, അമിത പഞ്ചസാര, അമിത ഉപ്പ്, അമിത കൊഴുപ്പ് എന്നിവ ഭക്ഷണത്തിന്റെ സ്ഥിരം ഭാഗമാകുമ്പോൾ ഹൃദ്രോഗം, പ്രമേഹം, രക്തസമ്മർദം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ വർധിക്കുന്നു. ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം എന്നത് വിലകൂടിയ ഭക്ഷണമല്ല; ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ സംയോജനത്തിലുമുള്ള ഭക്ഷണമാണ്.

കൃഷിയും പോഷണവും വേർതിരിക്കാനാവാത്ത ബന്ധം

ഒരു സമൂഹം എന്ത് കൃഷി ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ഒടുവിൽ ആ സമൂഹം എന്ത് കഴിക്കുന്നു എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ ഉത്പാദനം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്ന കൃഷിരീതികളിൽ നിന്ന് പോഷകസമൃദ്ധമായ വിളകളിലേക്കും വൈവിധ്യമാർന്ന ഭക്ഷ്യവിളകളിലേക്കും ശ്രദ്ധ മാറേണ്ട സമയമാണിത്. ചെറുധാന്യങ്ങൾ, പയർവർഗങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ തുടങ്ങിയവ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമാകുമ്പോഴേ പോഷകസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനാകൂ. ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെക്കാൾ വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ഇന്ന് പോഷകസുരക്ഷ.

പോഷകക്കുറവ് ഒരു ഭക്ഷണപ്രശ്നം മാത്രമല്ല

വിളർച്ച, വളർച്ചക്കുറവ്, പ്രതിരോധശേഷി കുറയൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിന്റെ അളവുമായി മാത്രം ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല. ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം, പോഷകങ്ങളുടെ ആഗിരണം, ഭക്ഷണശീലങ്ങൾ, ആരോഗ്യവിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയും നിർണായകമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ശരീരത്തിന് ഇരുമ്പ് ലഭിക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും അത് ശരിയായി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് പോഷകപ്രശ്നങ്ങളുടെ പരിഹാരം ഗുളികകളിലോ സപ്ലിമെന്റുകളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തിലെ മാറ്റവും അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ ഭാവി ആരോഗ്യവാനാകണമെങ്കിൽ

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില നിർണയിക്കുന്നത് ആശുപത്രികളുടെ എണ്ണമല്ല, ജനങ്ങളുടെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗുണമേന്മയാണ്. ആരോഗ്യച്ചെലവ് കുറയ്ക്കാനും രോഗങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനും കുട്ടികളുടെ വളർച്ച മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഉൽപ്പാദനക്ഷമത വർധിപ്പിക്കാനും ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ നിക്ഷേപം പോഷണത്തിലാണ്. ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും ഭക്ഷണത്തളിക കൂടുതൽ വൈവിധ്യമാർന്നതും പോഷകസമൃദ്ധവുമാകുമ്പോൾ അത് വ്യക്തികളുടെ ആരോഗ്യം മാത്രമല്ല, രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ പുരോഗതിയെയും സ്വാധീനിക്കും. അതുകൊണ്ട് ആരോഗ്യത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചർച്ച ആശുപത്രികളെക്കുറിച്ചല്ല, ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചായിരിക്കണം