കാലാവസ്ഥയെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന സൗരോർജ്ജത്തിനും വലിയ ചിലവേറിയ ഡീസൽ ജനറേറ്ററുകൾക്കും പകരമായി, തീരദേശ മേഖലകളിൽ വർഷം മുഴുവൻ കൃത്യതയോടെ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന തരംഗ ഊർജ്ജ (ടൈഡൽ എനർജി) സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ നിർണായക മുന്നേറ്റം. കാലിഫോർണിയയിലെ മെൻലോ പാർക്ക് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രശസ്ത ഗവേഷണ സ്ഥാപനമായ എസ്.ആർ.ഐ ഇന്റർനാഷണൽ (SRI International)-ലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത കടലിനടിയിൽ പറക്കാൻ കഴിയുന്ന ‘മാന്റാ കൈറ്റ്’ (Manta Kite) എന്ന പ്രത്യേകതരം അണ്ടർവാട്ടർ കൈറ്റുകളുടെ പരീക്ഷണ റിപ്പോർട്ടുകളാണ് ഇപ്പോൾ ആഗോളതലത്തിൽ ശ്രദ്ധനേടുന്നത്. കടലിലെ മന്ദഗതിയിലുള്ള ശക്തമല്ലാത്ത തരംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് പോലും പരമാവധി ഊർജ്ജം ചോർത്തിയെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ചെറുതീരദേശ ഗ്രാമങ്ങളുടെയും ഓഫ്-ഗ്രിഡ് കമ്മ്യൂണിറ്റികളുടെയും വൈദ്യുതി ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു വഴിത്തിരിവാകും.

എന്താണ് അണ്ടർവാട്ടർ കൈറ്റ്? കടലിനടിയിലെ ഈ ‘പട്ടം പറത്തൽ’ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ

നമ്മൾ കാറ്റുള്ള ദിവസം ആകാശത്ത് പട്ടം പറത്തുന്നതിന് സമാനമായ ഹൈഡ്രോഡൈനാമിക് തത്വങ്ങളിലാണ് അണ്ടർവാട്ടർ കൈറ്റുകളും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനനുസരിച്ച് ഈ കൈറ്റുകൾക്ക് കടലിനടിയിൽ സ്വയം ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമായ ‘എട്ട്’ (8) എന്ന ആകൃതിയിൽ അതിവേഗം സഞ്ചരിക്കാൻ സാധിക്കും. ആധുനിക സെൻസറുകളുടെയും ഓട്ടോപൈലറ്റ് റോബോട്ടിക്സ് സംവിധാനങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെയാണ് ഇവയുടെ സഞ്ചാരം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. കടലിലെ തരംഗങ്ങളുടെ വേഗത കുറയുമ്പോൾ പോലും (സ്ലാക്ക് ടൈഡ് സമയത്ത്) ഈ റോബോട്ടിക് പട്ടങ്ങൾ ജലപ്രവാഹത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ കുതിച്ചുയർന്ന് ജനറേറ്ററുകളെ കറക്കുകയും വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ സ്ഥിരമായി ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന വലിയ ടർബൈനുകൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത കാര്യമാണിത്.

‘മാന്റാ’ പ്രോജക്റ്റിലെ സവിശേഷത; യോ-യോ കളി പോലെ ലളിതമായ ഊർജ്ജ ഉൽപ്പാദനം

സാധാരണ തരംഗ ഊർജ്ജ സംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി എസ്.ആർ.ഐ ഇന്റർനാഷണൽ വികസിപ്പിച്ച മാന്റാ കൈറ്റുകളിൽ ‘ട്വിസ്റ്റഡ് സ്ട്രിംഗ് ടെതർ’ (പിരിച്ചെടുത്ത ശക്തമായ കയറുകൾ) ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കടലിലെ ഓളങ്ങൾക്കൊപ്പം ഈ പട്ടം മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോൾ കയറിലെ പിരികൾ നിവരുകയും ഇത് അടിത്തട്ടിലുള്ള ജനറേറ്ററിനെ അതിവേഗം കറക്കി വൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും. ഇതൊരു വലിയ ‘യോ-യോ’ (Yo-Yo) കളി പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. പട്ടം പരമാവധി ദൂരെയെത്തുമ്പോൾ, വളരെ കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഇതിനെ തിരികെ പഴയ സ്ഥാനത്തേക്ക് ചുരുക്കിയെടുക്കും. വലിയ ഗിയർ സംവിധാനങ്ങൾ ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാൽ ഇതിന്റെ നിർമ്മാണ ചിലവും അറ്റകുറ്റപ്പണികളും വളരെ കുറവാണ്. സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ ബേയിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ 1.5 മീറ്റർ പെർ സെക്കൻഡ് വേഗതയുള്ള പ്രവാഹത്തിൽ നിന്ന് പോലും വിജയകരമായി വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ ഈ സംവിധാനത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

മിനെസ്റ്റോയുടെ മെഗാവാട്ട് കൈറ്റുകളും അലാസ്കയിലെ ഗ്രാമീണ വിപ്ലവവും

ഈ രംഗത്ത് ചെറുകിട പരീക്ഷണങ്ങൾ മാത്രമല്ല വലിയ വാണിജ്യ മുന്നേറ്റങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ട്. സ്വീഡൻ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മിനെസ്റ്റോ (Minesto) എന്ന കമ്പനി അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ ഫറോ ദ്വീപുകളിൽ 12 മീറ്റർ ചിറകുകളുള്ള വലിയ കൈറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച് 1.2 മെഗാവാട്ട് വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച് നിലവിൽ ഗ്രീഡിലേക്ക് നൽകുന്നുണ്ട്. അതേസമയം, മാന്റാ പ്രോജക്റ്റ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത് അലാസ്കയിലെയും മറ്റും ഉൾഗ്രാമങ്ങളിലെ ഡീസൽ ഉപയോഗം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതാണ്. 2026-ന്റെ അവസാനത്തോടെ ഈ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ പൂർണ്ണമായ സാമ്പത്തിക-സാങ്കേതിക വിശകലനങ്ങൾ പുറത്തുവരുമെന്ന് യു.സി ബെർക്ക്‌ലിയിലെ പ്രൊഫസറായ ഇവാൻ വരിയാനോ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സൗരോർജ്ജവും പാവനഊർജ്ജവും പോലെ പ്രകൃതിദത്തമായ ഈ തരംഗ ഊർജ്ജ കൈറ്റുകൾ ഭാവിയിൽ ആഗോള പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജ വിപണിയിലെ മുൻനിരക്കാരാകുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ.